Wat is Soefisme?

Het woord ‘Soefi’ komt van een Perzisch woord en betekent ‘wijsheid’. Van de oorspronkelijk stam van dat woord kunnen meerdere betekenissen worden afgeleid, onder andere het Griekse woord ‘sofia’ dat nog het meest interessant is.
Wijsheid is de ultieme kracht. Religie, die haar bron vindt in wijsheid, impliceert ook gedragscodes en inspiratie. Maar het standpunt van de wijze mens is anders dan van degenen die eenvoudigweg een religie aanhangen. De wijzen, wat hun geloof ook was, zijn altijd in staat geweest elkaar tegemoet te treden zonder de begrenzingen van uiterlijke vorm en conventie, die weliswaar natuurlijk en nodig zijn in het leven van een mens, maar die toch de mensheid in hokjes verdelen.

Back To Top

Wat is volgens de Soefi Orde Soefisme?

“Soefisme is nooit bezit geweest van enig ras of religie, want verschillen en onderscheid vormen juist die misvattingen waarvan Soefis zichzelf proberen te zuiveren. Het mag erop lijken dat Soefisme uit de verschillende elementen van de diverse religies die in onze tijd vooraan staan, is gevormd, maar dat is niet zo. Want het Soefisme zelf vormt zowel de essentie van alle religies, als wel de ziel van de Islam.
Soefisme onthult alle tinten en kleurschakeringen van de diverse religies die de wereld kent, maar heeft zelf geen specifieke kleur. Praktisch alle profeten, heiligen, wijzen en mystici  worden geclaimd door hun aanhangers, zoals Christus door de Christenen en Mozes door de Joden. Toch was Christus geen Christen en Mozes geen Jood. Het waren allemaal Soefis, vrij van aards onderscheid. De Geliefden van God zijn Gods evenbeeld en zijn totaal niet ontvankelijk voor dogma’s en beginselen.
Soefisme is geen religie, noch is het een filosofie. Het is geen deïsme en ook geen atheïsme, noch een moraal, noch een speciaal soort mysticisme en het is ook vrij van het gebruikelijke religieuze sektarisme. Als het al ooit een religie genoemd zou kunnen worden, zou het alleen een religie van liefde, harmonie en schoonheid kunnen heten. Als het al filosofie heet, gaat het verder dan dat, omdat een Soefi, door middel van de studie van metafysica het vuur van de devotie aanwakkert en zo ontkomt aan de zelfzucht die door filosofie opgeroepen wordt, Maar hij houdt een open oog voor rede en logica. De Soefi bidt tot Allah elk moment van zijn leven, Gods naam in zich oproepend . Maar tegelijkertijd realiseert hij zich dat zijn zelf niemand anders is dan God. Want voor een Soefi is God geen persoonlijk wezen, maar een machtig genezer die de ziel doet ontwaken uit haar begoocheling inzake aardse individualiteit, en is Hij een gids om die ziel tot Zelf-realisatie, het enige doel in het leven, te voeren.”

Hazrat Inayat Khan

Om het Soefi pad een ‘isme’ te noemen, is een miskleun, aangezien het niet is gebaseerd op geloof of vooronderstellingen die iemand verwacht wordt te onderschrijven. Het is het pad van het ontwaakte menselijk hart, dat haar eenheid met het Goddelijke heeft ingezien. De Soefi is iemand die tot de ontdekking komt dat er een plaats van vrijheid bestaat, waar zijn innerlijke conditie niet bepaald wordt door uiterlijke omstandigheden.

Back To Top

Is Soefisme een nieuwe religie?

“Wat is dan de doelstelling van de Soefi Beweging? Een nieuwe religie vormen? Nee, het doel is om de verschillende organen van één lichaam, die bedoeld zijn om met elkaar verenigd in plaats van verstrooid te zijn, samen te brengen. En wat is onze methode? Hoe gaan we te werk om een dergelijke verzoening te bewerkstelligen? Door voor onszelf te beseffen dat de essentie van alle religies dezelfde is en dat wijsheid die essentie is. Door die wijsheid als onze religie te beschouwen, in welke vorm we die ook gieten. De Soefi Beweging heeft leden die tot vele verschillende geloven behoren en die hun eigen religie niet hebben opgegeven. Integendeel, door hun begrip van het geloof van anderen raken zij steviger verankerd in hun eigen geloof. Vanuit een bekrompen gezichtspunt zou men kunnen stellen dat ze in gebreke blijven, omdat ze niet haten, wantrouwen en de religie van anderen bekritiseren. Ze tonen respect voor geschriften die miljoenen mensen heilig achten, ook al behoren deze geschriften niet tot hun eigen religie. Ze willen ook die andere geschriften bestuderen en waarderen en bevestigd vinden dat alle wijsheid, zowel die uit het Oosten als die uit het Westen, afkomstig is uit één enkele bron. Daarom is de Soefi beweging geen sekte. Het kan van alles zijn, behalve een sekte. En mocht het er toch ooit een worden, dan zou dat haaks staan op het ideaal waarmee het begonnen is. Want het belangrijkste ideaal van het Soefisme is het opheffen van de verschillen en het onderscheid die de mensheid verdeeld houden. En dit ideaal wordt bereikt door het besef dat alle menselijke wezens één en dezelfde oorsprong hebben en ook één en dezelfde bestemming. Beide noemen we God.”

Hazrat  Inayat Khan

Back To Top

Wat is een gids?

Denk aan de term ‘gids’ in de simpelste zin van het woord: iemand die je kan helpen bij het vinden van je weg. Dit hoeft geen geperfectioneerd persoon te zijn (en is dat ook vrijwel nooit), en ook geen persoon voor wie je alleen maar mateloze bewondering koestert. In wezen ligt er een zeer herkenbare statie op het pad: de plek waar je de onvolkomenheden van je gids ontdekt. Het moet wel iemand zijn die om leiding door te laten komen, in staat is om zijn of haar eigen persoonlijkheid en ego opzij te zetten. Dit is zowel en gave waarmee sommige mensen geboren schijnen te worden, als een vaardigheid die ontwikkeld kan worden door aan jezelf te werken. Het is dikwijls waar dat degenen met grote ‘spirituele gaven’ minder bevredigende gidsen zijn dan degenen die er hard aan moeten trekken om door hun eigen ego en persoonlijkheidstrekken heen te breken.

Pir-o-Murshid Inayat Khan zegt dat we, om in ons leven datgene te manifesteren wat als een goddelijke impuls begint, een gebouw in elkaar zetten. Pir Vilayat zegt dat schoonheid de stoffelijke manifestatie van heerlijkheid is. We nemen een aardse gids, zodat we een fysieke aanwezigheid hebben, door wie de innerlijke bron van onze eigen leiding reëler kan worden. Uiteindelijk begrijpen we dat alles wat we dachten dat onze gids was, een projectie is van ons eigen ‘hogere Zelf’.  Voor de gids is het de kunst om steeds op het hoogste Zelf (het doel) van zijn of haar mureed geconcentreerd te blijven.

Als we blijven wachten op een gids die aan alle criteria zoals we ons die voorstellen, voldoet, zouden het wel eens kunnen dat we erg lang moeten wachten. Het helpt om ons hart te volgen. In zeker opzicht zijn al onze ontmoetingen, ontmoetingen met een gids, omdat immers niemand dan wij de reis kunnen maken en elke stap een poort tot onbekend terrein vormt. (Murshids definitie van initiatie is ‘een stap in onbekende richting’).

“Hoe minder eenvoud een mens heeft, des te gecompliceerder wordt het leven voor hem. Het leven wordt complex  naarmate iemand zelf gecompliceerd wordt. Overtuigingen in de trant van dat een beschermengel iemand leidt op zijn levenspad, of dat een geest als gids daarbij behulpzaam is, zijn complexe geloven die het voor iemand alleen maar gecompliceerd maken. We hebben al meegemaakt dat de goddelijke leiding in onze babytijd in de vorm van onze moeder, in de vorm van onze vader is verschenen en ook in de vorm van al degenen die in ons leven voor ons hebben gezorgd, en nog steeds geloven we niet in goddelijke leiding. Behalve dan als dat op een ingewikkelde manier wordt voorgesteld.”

Hazrat Inayat Khan

Back To Top

Waarom een gids? Hoe er een te vinden?

De relatie met de gids is soms de belangrijkste relatie in iemands leven. Het is dus verstandig om erg nauwlettend te zijn bij het aangaan ervan. Meestal gaat het om een beslissing waarbij ons hart en onze mind overeenstemmen. Het is vaak verstandig om eerst eens te gaan kijken bij een aantal mogelijke gidsen, zodat je je respons op de sfeer en het temperament van verschillende mensen kunt peilen. Je moet je geïnspireerd voelen door je gids en vertrouwen hebben in zijn of haar kennis van het pad. Misschien is het nog het belangrijkste dat je je gerust voelt, dat je open kunt zijn tegen deze persoon.

Back To Top

Wat is de rol van de Goeroe versus de Soefi Murshid?

Het doel van de training in het Soefisme is eerder helemaal menselijk te worden dan om aan je menselijkheid te ontstijgen. En zo vormt de Murshid een vriend en metgezel op het pad. Hij geeft je inspiratie en leiding, maar geen instructies. De Murshid stelt niet zijn of haar wil en geweten in plaats van die van de mureed (student), maar helpt de mureed om zijn of haar eigen wil en geweten te ontwikkelen.

Back To Top

Wat is initiatie?

“Er zijn verschillende soorten inspiratie die de ziel kan ervaren. Een ervan is natuurlijke initiatie. Een soort natuurlijke ontvouwing komt dan tot de ziel, zonder dat zij ook maar een enkele poging had gedaan dit te ervaren. Zij kan er ook geen enkele oorzaak of reden voor aanwijzen. Soms komt deze initiatie na een ernstige ziekte, na groot lijden of pijn. Het komt ineens, alsof de horizon openbarst, als een lichtflits en van het ene op het andere moment is de wereld veranderd. Maar de wereld is niet zelf veranderd. Het komt doordat die persoon is zijn afstemming anders is geworden. Hij begint anders te denken, anders te voelen, te handelen volgens ander inzicht. Zijn hele conditie begint te veranderen. Je zou kunnen zeggen dat hij pas vanaf dat moment begint te leven. Het kan als een visioen komen, als een droom, als een verschijnsel of in wat voor vorm dan ook. Hoe het zich zal manifesteren, kun je niet zelf bepalen.

Een ander soort bij de mystici bekende initiatie is de initiatie die iemand ontvangt van een op aarde levend persoon. Iedere mysterieschool kent haar eigen initiatie. In het Oosten, waar mystieke ideeën overal aanwezig zijn en als zeer heilig worden gezien, beschouwt iemand die het spirituele pad wil betreden, initiatie als het allerbelangrijkste. Als een ziel als Jezus Christus gedoopt moest worden door Johannes de Doper, kan geen ziel op aarde zeggen: “ Initiatie? Niet voor mij, daar sta ik boven.” Kan het dan niet zonder? Alles kan. Het is mogelijk dat iemand in het water springt met de intentie om naar de haven van New York te zwemmen. Maar zijn leven zal veiliger zijn als hij een overtocht boekt met een van de gebruikelijke scheepslijndiensten. Even groot of zelfs nog groter, is het verschil tussen de ziel die zich op het spirituele pad wil begeven door het nemen van initiatie en die andere ziel die dat weigert.

Initiatie door een spirituele leider betekent vertrouwen van twee kanten: vertrouwen dat de leraar aan de leerling schenkt en vertrouwen van de leerling in de leraar. De vorderingen van de geïnitieerde zijn afhankelijk van de mate waarin hij zich aan de leiding van de leraar overgeeft. De een geeft hem misschien alleen maar één vinger, een ander zelfs misschien slechts een vingerkootje, terwijl een derde zijn of haar hele hand geeft. Dat maakt groot verschil uit, want als een leerling zegt: “Es kijken, ik wil zo en zoveel tijd en aandacht besteden aan jouw leiding, is dat voldoende?”, zal de leraar zeggen: “Als jij dat zelf voldoende vindt, is het ja.” In werkelijkheid is het echter nooit genoeg. Je zou je dan ook nog kunnen afvragen of je op die manier niet bezig bent je eigen standpunt op te geven om klakkeloos achter dat van een ander aan te hollen, maar in wezen is het zo dat als iemand een standpunt heeft, hij of zij dat nooit verliest. Het gezichtspunt dat iemand verliest is niet het eigen gezichtspunt. En door naar iets te kijken vanuit het gezichtspunt van iemand anders, wordt je eigen blik alleen maar breder. Je hebt dan twee gezichtspunten in plaats van een. Als de gedachte van de leerling toevallig anders is dan die van de leraar, wordt de leerlings eigen gedachte verdubbeld door die van de leraar erbij over te nemen. De leerling houdt zijn eigen standpunt eveneens, alleen nu heeft hij nog iets naast zijn eigen visie, waaruit hij een keuze kan maken. De horizon van zijn gedachten heeft zich verwijd. Maar de leerling die zegt: “Ik zal mijn standpunt bewaken anders ontsnapt het me nog”, zal nog enig profijt trekken uit deze houding.”

Hazrat Inayat Khan

Back To Top

Waarom veranderen jullie je naam?

Een spirituele naam is een geschenk dat om vele redenen door een gids of leraar aan een zoeker op het spirituele pad geschonken wordt. De spirituele naam weerspiegelt een goddelijke kwaliteit die de leraar zich in de ziel van zijn of haar student ziet ontvouwen. Die kwaliteit vormt misschien de essentie van het wezen van de student of het kan een statie zijn waar de student zich in bevindt, of die hij nadert. Het gebruik van die naam helpt die kwaliteit aan het licht te komen. Het roept de kwaliteit op en richt tevens de aandacht van de student erop.

Sommige mensen kiezen ervoor om overal met hun spirituele naam aangesproken te worden. Anderen bewaren hem voor in diepe persoonlijke concentratie. Weer anderen kiezen ervoor om nooit een spirituele naam te dragen. Er is geen eis dat dat moet. Wanneer een geschenk eenmaal weggeschonken is, heeft de gever niets meer te zeggen over wat ermee gebeurt.

Back To Top

Wat zijn ‘oefeningen’?

 Een kind herhaalt het alfabet en leert op die manier lezen. Of hij of zij dreunt de tafels van vermenigvuldiging net zo lang op tot ze automatisch opkomen wanneer ze bij dagelijkse berekeningen nodig zijn. Een musicus speelt uit ten treuren dezelfde toonladders en oefenstukken en daarmee krijgt hij de vaardigheid in de vingers om steeds complexere muziek te spelen, of om te kunnen improviseren.

Een ingewijde op het spirituele pad moet ook bepaalde vaardigheiden aanscherpen: intuïtie, verfijnde waarneming, inzicht, devotie. Deze vaardigheden ontwikkelen we door het steeds herhalen van spirituele oefeningen. Ademhalingsoefeningen, met geluid en beweging, meditatie, concentratie, contemplatie en gebed vormen de componenten van het repertoire aan oefenstof van een zoeker.

Niet elke oefening is even bruikbaar voor alle mensen. In feite kan een verkeerd gekozen oefening iemand psychologische en zelfs fysieke schade toebrengen. Dat is ook de reden waarom veel oefeningen geheim blijven totdat de ingewijde er klaar voor geacht wordt te zijn. Oefeningen worden door iemands spirituele gids voorgeschreven. Ze moeten  wel allemaal van  dezelfde bron afkomstig zijn. Want je gaat toch ook geen medicijnen van twee verschillende dokters door elkaar mixen?

Back To Top

Biedt het Soefisme buitengewone ervaringen?

Als ‘buitengewoon’ duidt op iemands innerlijke kennis en innerlijke zintuigen waardoor zijn of haar ziel, zijn of haar wezen, weerspiegeld wordt, dan is dat een natuurlijk ontwaken tot zijn of haar goddelijk erfdeel.

 

Back To Top

Wat is spirituele kracht en hoe kom ik aan die kracht?

Het is natuurlijk om tot het spirituele pad te komen met het idee daar iets te kunnen halen dat voor ons van waarde is, of wat we denken nodig te hebben. En mogelijkerwijs worden er ook wel spirituele kracht of andere capaciteiten onderweg op dit pad gerealiseerd, maar de Soefi is hier niet naar op zoek. Als deze dingen komen, dan komen ze. De Soefi wordt gemotiveerd door het onverklaarbare verlangen om de sluiers van gescheidenheid te verwijderen, om in contact te leven met zijn allerinnerlijkste Zelf, hetgeen het enige is dat in het leven werkelijk voldoening geeft.

Back To Top

Wat bedoelen jullie met ‘herinnering’?

‘Herinnering’ in het Soefisme is elke oefening die de eenheid bevestigd. De dervishen zeggen dat de enige echte zonde die van vergeetachtigheid is, namelijk vervallen in de illusie van afgescheiden zijn. Alle schade die mannen en vrouwen zichzelf, elkaar en de planeet berokkenen, vloeit voort uit de fout van het niet (h)erkennen van onze aangeboren onderlinge verbondenheid, tussen al het geschapene onderling en de Schepper.

Back To Top

Overgangsriten en initiatie (welke betekenis hebben die?)

De Soefi Orde bestaat uit een uiterlijk lichaam en een innerlijk karakter. Als uiterlijk lichaam heeft zij haar Khankah, haar takken (concentraties) en haar Loges (centra).

Innerlijk werkt de ordening van de Orde is als volgt. Er zijn vier kringen van geïntimeerden: de studiekring, de gevorderdenkring, de binnenkring, de hogere kring. Door initiaties komt men geleidelijk van de ene kring in de andere. Er is een initiatie die ‘de Soefi’ heet en daarmee wordt de verplichting aan de Orde beëindigd. Als iemand daarna  de mensheid nog verder wil helpen, wordt hij of zij aangesteld en geïnitieerd als Khalief of Murshid om werk te doen in die richting.

“De voorwaarde voor initiatie is dat aan een mureed bepaalde oefeningen of lessen kunnen worden toevertrouwd. Van de mureed wordt verwacht dat hij zich aan zijn belofte van geheimhouding houdt en niet alleen tegenover niet-leden, maar ook tegenover leden. Omdat iedere oefening als recept is bedoeld voor die specifieke persoon en die persoon mag dat recept niet aan iemand anders doorgeven. Initiatie is een vertrouwen dat de Murshid aan zijn mureeds geeft. Hij verwacht van hen oprechtheid. Vertrouwen wordt tot een kracht in de mureed, waardoor hij of zij in staat is om vooruit te gaan op zijn of haar spirituele reis. Alleen de studie van een bepaalde filosofie is niet genoeg. Op de achtergrond van alles moet iemand een oprecht leven leiden. Oprechtheid moet de eerste stap zijn op het pad van spiritualiteit. Jezus Christus noemde dit geloof.”

Back To Top

Hoe staat de Internationale Soefi Orde tegenover drugs?

Er bestaan paden die bepaalde stoffen gebruiken als sacrament en het is zeer zeker waar dat individuele personen soms diepe inzichten hiermee hebben bereikt. Maar de meerderheid binnen het Soefisme is van mening dat dit niet echt bruikbaar is. Omdat een stof extrinsiek is, van buitenaf toegevoegd, vervormt die iemands waarneming net zoveel als dat ze haar schijnt te openen. En vaak leidt dat tot fascinatie voor verschijnselen in plaats van te leiden tot de bevrijding van de ziel.

Erger nog, aangezien de subtiele centra (de chakra’s, enz.) kunstmatig opgewekt worden, zorgt de combinatie van drugs met spirituele Soefi oefeningen voor vreemde en onbeheersbare bijverschijnselen. En mettertijd verliezen de subtiele centra hun gevoeligheid. Vandaar dat geïnitieerden in de Internationale Soefi Orde gevraagd wordt af te zien van het gebruik van drugs.

Back To Top